Deniz Kızı

Annemlerin yazlığındayım. Deniz kıyısındaki siteleri ana yoldan ayıran toprak yolda yürüyorum. Taş ve çalılarla kaplı boş bir arsanın yanından geçerken, toprak yol üzerinde hızla sürünerek arsadaki çalıların arasında kaybolan bir yaratık görüyorum. Çok hızlı hareket ettiği için ne olduğunu tam olarak anlayamıyorum. Korkuyla karışık bir merak hissediyorum ona karşı. Ben yolda yürüdükçe onu, hızlı hareketlerle yolun karşısına, sonra da tekrar boş arsaya doğru hızlı hızlı sürünürken görüyorum. Ne olduğunu bir türlü anlayamıyorum.

Yolun kenarında kalın bir hortumla araba yıkayan bir adama rastlıyorum. Bir ara adam ortadan kayboluyor. Birden bire yaratığın bana doğru süründüğünü görüyorum. Daha korkmama bile fırsat kalmadan yanımda bitiveriyor.

O da ne? Karşımda beş yaşlarında küçük bir kızın yüzüne sahip bir deniz kızı… Beni görünce korkuyor biraz. Hortumu alıyor ve kendini beceriksizce ıslatmaya çalışıyor. “Benden korkma, sana yardım edeceğim” diyerek hortumu onun elinden alıp bir güzel ıslatıyorum deniz kızını… Çok fazla kuruduğu için ortadan ikiye ayrılarak bacaklara dönüşmeye başlayan kuyruğu tekrar birleşip balık kuyruğu oluyor. Yeterince ıslanınca kız yine aynı hızla yolun karşısına geçip boş arsada gözden kayboluyor.

“İyi de” diyorum uykudan uyanırken “denize bu kadar yakınken neden kendini bir hortumdan akan suya mahkum ediyorsun ki?”

About perilievren

sadece bir evren...
Bu yazı Düşünüyorum, Değişiyorum içinde yayınlandı ve olarak etiketlendi. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s